TEAM CLIMBING 4LIGA

Członkowie 4ligi czasami na kajaku-czasami na rowerze

2010-06-03T09:02:00.000-07:00

Troszkę spóźnione wieści...ale prawdziwe.
Dwóch miłośników szerokiej łydki niejaki Jerry i jego Kuzyniak wystartowali w klasie Open na rajdzie Wertepy.Pokonując w agonii na rowerze, z buta i w kajaku 50km wbili się cudem, jak twierdzą na drugą pozycję.Znając zdolności nawigacyjne Jerrego wszyscy są w szoku. Z relacji na żywo, odcinek kajakowy był największym wyzwaniem. Nie potrafią powiedzieć ile procentowo pokonali w wodzie a ile w kajaku, ale nie było to podobno po połowie :). Gratulacje dla Panów weteranów.
Przypomnę ,że Jerry jest jednym ze starszych uczestników 4ligi.
Szczegółowe wyniki na stronie Wertepów.
Gratulacje!!!

Szkolenie wspinaczkowe też może się zamienić w koleżeński wyjazd.

2010-05-13T06:28:00.000-07:00

Ha hu ha ...Odwiedziłem po raz kolejny Chorwację z kursem wspinaczkowym i szalałem po Wąwozie Paklenicy. Podobno w Polsce na długi weekend padało...a tam też padało ale oczywiście mniej.Wspinałem się z chłopami przez siedem dni no i padło siedem dróg.Znowu łącznie tysiąc metrów zostało złamane:)
Nawet jakieś 6b (chyba przesadzam z tymi drogami kursowymi?czy nie? :) )
No i dołączyli kolejni uczestnicy do 4 ligi z deklaracją stosowania surowych zasad:)
Panowie Przemo,Przemo i Artur.Hi ciekawe jak długo wytrzymają:)
No i informacja dla team bro...nadają się ...:)
Podczas szkolenia chłopcy nie narzekali,że plastikowe butelki były w pakietach 2litrwych.

Czwarta Liga Okap Dyga

2009-09-02T03:31:00.001-07:00

Zasłyszane z ostatniej chwili.

BUGAJSKA KRUCJATA MŁODZIUTKIEGO TEAMU WSPINACZKOWEGO RUSZYŁA 1 WRZEŚNIA NA WIELKI OKAP KAZALNICY I KU WIELKIEMU ZDZIWIENIU OKOLICZNYCH PAŃ W BIKINI NAD MORSKIM OKIEM PRZYSTOJNIACY DYGNELI Z PALCEM W NOSIE ORAZ TŁUCZKIEM I WAŁKIEM IX+ WYCIĄG WIELKIEGO OKAPU. Oczywiście klasycznie.

Co zdeterminowało młodych wspinaczy?....prawdopodobnie Łysego pierwszy dzień wolności, który osiągną stając się bezrobotnym w sensie na własnym....Chudego zaś prawdopodobnie zapach ginu, toniku i żurku zamroczył i nie wiedział co robi.

Jak to się stało?.....naparli najprzód na filar by przykukać okap. Sokole oko Chudego rzekło, że chyba da rade. Potem naparli na okap i przypatentowała biedna bez sił Chudzina wzbudzając w sobie sportową złość. Stosował przy patentowaniu klinowania głową, rękami i ulubioną formę restu tzw. szpagat.

Za drugim razem tenże Chudzina przegrzał w około 25min okap kończąc swoje męczarnie. Odbyło się to przy gwizdach Łysego.Drogę do siodełka robili przez ostrogę w 4.55.
Aaaa…co jest potrzebne do przejścia okapu na drugiego – fifki kuźwa…fifki.
Po komendzie - Możesz iść - fifki podobno już były na pierwszych przelotach.

Jakie nowe patenty?...tłuczek do kotletów i wałek z ząbkami do kotletów. Tłuczkiem Chudy naparzał Łysego żeby zasuwał...wałek zaś z ząbkami do masowania zbułowanych kończyn Chudego. Przydałyby się jeszcze drewniane łyżki i widelce. Podstawa to odpowiednia determinacja i regeneracja.

Dostrzeżone oszukaństwa!!!....Chłopcy stwierdzili jednogłośnie, że model pusch-up to oszukaństwo. Powinno być to zakazane w znanym rejonie wspinaczkowym nad Morskim Okiem. To nie fair...Oj Panie…!!!???

Skład zespołu: Chudy- Sławek Sławatecki, Łysy - Tomasz Szpor

P.S Zamieszczone zdjęcia są z dwóch prób przejścia Okapu. Tzn. z fiaska i sukcesu.

JAK WYSTAWIĆ SIĘ NA STRZAŁ W NORWEGII ?

2009-09-01T06:40:00.000-07:00

Po pierwsze primo… Należy pojechać…….No to pojechaliśmy….Latem żeby było cieplej….a nie było. Pogoda cudo. Po 600km wycieraczki straciły gumki od zasuwania po szybie. Bez zmiany na twarzy miny naparcia jechaliśmy dalej.
Jak jechać? Samochodem oczywiście…..CPN, tankowano, 1-2-3-4 sandał w podłogę…piątki już nie było….delikatny wysoki ton z silnika i wybuchła panika….ja pitolę…i tak 100 kilometrów. Na parkingu pięknym norweskim okazało się, że spitolił się rozrząd.
Ha, ale nie na tyle żeby dalej nie jechać. 4 godzinne rozbieranie silnika, zakładanie pasków i śrubeczek, miliony ka i cha i po centralnym strzale między oczy jedziemy dalej.
Oczywiście pada dalej.
Po drugie primo...Należy pobrać gin i tonic……Mgła, ciągły opad, dwóch samotnych mężczyzn, góry, których nie widać i sześć butelek ginu……. aj jaką trzeba mieć silną wolę….to był strzał poniżej pasa…..Dwóch dni nie opowiemy nigdy….Ale coś mi świeci, że byliśmy zdeterminowani jakimś stanowiskiem i było okej.

Po trzecie primo...Należy mieć wielką chęć wspinania…..Patrzymy na ścianę Trolii z oczkami szklistymi – uczulenie na tonic – i poruszamy się leniwie po sześćset metrowej ścianie Stigbotnhornet w jakiś kominach przewieszonych i mokrych.

Wdzieramy się na pik wycieńczeni myślami. Łysy oznajmia, że kominy to jego specjalność i ruchowo się realizuje i ma potem szanse to wykorzystać w życiu prywatnym.
Szczególnie szpagat, dawał mu radość wyzwalając w nim ciężkie wzdychanie. Mi nie dawało to takiej radości…jestem wyższy.

Norweska noc….cmentarz, przy którym śpimy nastroił nas do ruchu. Zresztą duchów się baliśmy i wypuszczaliśmy na nie Gina z butelki. Decyzja o podjęciu ucieczki padła na ścianę Mongenjury. Wybór drogi ucieczki Nichonshyphothetique.

Zaprzyjaźniona nam formacja mokrym kominem raźnie wyprowadza nas 500m nad glebę. Na gigantycznym tarasie wykonujemy serię obrotów wokół siebie. Motamy się po ścianie szukając drogi. Łysy znalazł piękną rysę. Najpiękniejsza jaką szedł – cytuję jego myśli. Niestety rysa się skończyła i trzeba było zjechać.
Ten zjazd spowodował skuteczną wystawkę na strzał. Powoli zbieraliśmy na spocone czoła chłodny deszczk.
Stan z krzaczka i myśli o odwrocie kominem. Czekamy spokojnie aż deszcz wypełni komin i będziemy mogli uprawiać canioning. Po pierwszej wlewce w buta postanawiamy jechać na cmentarz……..gdzie stało auto oczywiście. Zjazdy szły płynnie a szczególnie klinująca się totalnie o nic mokra lina. Myśl genialna nam się cisnęła tylko jedna….Maleńki ty cały jesteś w dygotach….
Te zjazdy to był strzał w krocze….
Canioning o nazwie Psychophothetique składał się ze zjazdów:
1.Mokrego początki
2.Nie ma gdzie wbić haka.
3.Mokre jaja.
4.Umyte jaja.
5.Kapiące rękawy.
6.Lina nie sięga do ziemi.
6,5. Jak tu zszedłeś?

Po czwarte primo…Należy posiadać plan awaryjny.
Plany mieliśmy i nas z nich spłukało. Ale nie mieliśmy w planie wcześniejszego odwrotu.
Po krótkim szyderstwie ze swoich słabości wróciliśmy do Polski - oczywiście w deszczu.

Nagości na Krywaniu

2009-08-31T13:14:00.000-07:00

Każdy szanujący się Słowak powinien choć raz w życiu stanąć na szczycie Krywania. Postanowiłem i ja - Łysy , gdyby okazało się kiedyś że w moich żyłach płynie jakimś cudem słowacka krew. No tak na wszelki wypadek.
Absolutną pewnością co do własnej genealogii wykazał się kolega Koparka , odcinając się od naszych południowych sąsiadów . „Ja ?Tak wysoko? Na nartach? Oszalałeś ? I jeszcze może zjechać ,co ?” W wolnym tłumaczeniu brzmi to tak: Dziadek Norweg, babka Włoszka , a ja Kaszeb.
Poszedłem więc z Kazokiem , którego znam długo , a który kiedyś wygadał się , że podobała mu się jedna Słowaczka. Zawsze to coś…

Ogólnie to było tak jak zwykle nie ma co pisać…Piękna góra , a reszta to jak kij w szprychy , zrywka o 3:00 , dojazd na Słowację (ten pieprzony gabaryt pod Krakowem…) , potem jak zwykle oślepiające słońce , upał dokoła , monotonny spacer pomiędzy rabatkami krokusów , rozmowa o du.. przysłowiowej Maryni ☺ , potem narty (nuda z monotonią )- znaczy się do góry spacer , człowiek sapie ,poci się przesuwa powoli Krywań pod fokami ,aż przesunie do piku. Potem tradycyjnie gratulacje , uściski i foty na szczycie , życzenia zdrowia i pomyślności , zadumy chwila ( czytaj odpoczynek). („co to jest k.. świerzop”)
No i znowu nuda przetykana jękami Kazoka „aj , moje plecy” (kamień go zaatakował w czasie zjazdu , znienacka i zdradliwie od tyłu w plecy , fatalna sprawa ☺)
No i do domu pognaliśmy po tych przygodach , nie kupując od przygodnych góralek : serków, scypków i oscypków , za to dokładnie zwiedzając okolice Zatora , Tychów , Brzeszcza , Pszczyny …..
Taki to był skrót do domu omijający zakopiankę z zaklinowanym gabarytem.

Podczas wyjazdu:
1)osiągnięto wierzchołek Krywania 2495 niebieskim szlakiem na nartach
2)wypito 3 litry wody
3)zjedzono 1 pomarańczę – była cudowna , pachnąca , słodka , równiuteńko podzielona , niezwykle starannie obrana , słowem „pomarańczowe niebo w gębie”

PS. Kopara żałuj

ZIMOWE WSPINANIE W NORWEGII

2009-03-18T13:02:00.000-07:00

I. Pomysł.

Taras w Podlesiach, kawka z mlekiem o szóstej rano w piękny sierpniowy dzionek i myśl by może by tak uciec do krainy Trolli?.......ale z kim?….może samemu?....no i pojawił się Łysy z pozdrowieniem….jak tam Jagódka?

Dalej żyjąc padło pytanie czy będzie właściwym partnerem? Odpowiedziałem- Jedziemy.

Życie pokazało, że okazał się najlepszy.

II. Trening.

Kolejna noc w mroźny styczeń….-22 stopnie w samochodzie…teraz to już trochę dla treningu

przed mroźną Norwegią, choć nie byłby to przecież mój pierwszy biwak w górach zimą….To, że w dupę dostaniemy jest oczywiste, ale po co teraz.

Łysy napisał smsa w nocy, że śpi na tarasie pod domem - rano zaś, że dawało zimnem od desek a puchowy śpiwór zamarzł. Pomyślałem pogięło już go kompletnie i zrobiło mi się raźniej, że nie tylko ja zmarzłem. Bo przecież u niego było o 2,5 stopnia zimniej.

Druga noc nie była też zbytnio kolorowa….u mnie zimno, a Łysemu córka powiedziała- Tato ale w górach nie śpi się na równych deskach, od których jest ciepło tylko na kamieniach.

Łysy noc spędził na ogrodowych kamieniach….

Jeszcze dwa miesiące do wyjazdu a my chyba już pojechaliśmy…rzeczywistość stała się chyba przyzwyczajeniem.

Dzięki Wróbelku o ładnych oczach i blond włosach za wsparcie….jedno trzeźwo myślące istnienie…..

III. Trening 2.

Radzę Słupkowi by trenował jarając szlugi na balkonie w mroźne dni w krótkim rękawku najlepiej po 3 naraz.

IV.

Słupek delikatnie oznajmia , że rezygnuje z wyjazdu z niewiadomych przyczyn. Razem z Łysym postanawiamy kontynuować trening nie zważając na przeszkody.

V. Inwestycje.

Kryzys gospodarczy na świecie doprowadza do załamania nerwowego wielu finansistów.

Rekin finansjery - Koparka znany ze świetnych ruchów biznesowych postanawia zakupić korony norweskie w najwyższym punkcie ich wartości…..okazało się, że razem z Łysym lądujemy pod kreską. Na szczęście Łysy inwestuje w dach nad budynkiem niewiadomego przeznaczenia przy swoim domu – być może przyniesie to dochody po powrocie. Na razie niewiadomo w jakiej postaci.

VI. Start.

Podróż rozpoczęliśmy romantycznym poszukiwaniem nowego właściciela maski od mini morisa w okolicach Świnoujścia i szukaniu łańcuchów na koła, które miały dokonać cudów w zwalczaniu nieprzewidzianych przeszkód.

VII. Pierwsze potyczki

Norwegia….bardzo ciężkie warunki na drodze….słońce przez cały czas razi nas w oczy.

VIII. Baza.

Nasz domek na campingu przeraża nas standardem….postanawiamy się chociaż nie myć codziennie i natychmiast robimy trolownie ( dla nie wtajemniczonych oznacza to ograniczenie przestrzeni życiowej przez rozłożenie całego sprzętu po obiekcie, najlepiej w widocznym miejscu )

IX. Dieta.

Na bazie przed wspinaniem zapanowało zjawisko głodu….co będziemy jeść…inwestujemy w smalec z serem i ząbki kiszonego czosnku z ogórków przegryzane łyżeczkami czekolady. Dało nam to około 800 kcal na głowę i odruchy wymiotne pod ścianą. Ciągle brzmią mi w uszach słowa Łysego - Robuś więcej przekonania.

X. Akcja 1.

Czwarty dzień pobytu stoimy pod ściana oszpeceni totalnie w niezliczoną ilość asortymentów wspinaczkowych i odziani szczelnie przed rażącym nas słońcem.

Dalsze dwa dni polegają na wspinaniu, biwakowaniu i schodzeniu z góry….opowieści o pyłówkach, mrozie, wietrze i niezliczonych ilościach wyciągów pozostawiamy domysłom.

Jak było naprawdę wiemy tylko my.

Kwitujemy to w domku krótko-ale mieliśmy szczęście. Podsumowując wyszło około 32-35 wyciągów. Przy 29 wyciągu Łysy oznajmia, że zrobił by drugie tyle….przed moimi oczami świeciły tylko gwiazdki, więc przytaknąłem mówiąc, że ja nie.

XI. Wykłady

Zejście ze ściany to czysty zasób wiedzy na temat lawin. Na pytanie – czy nie jest lawiniasto Łysy odpowiadał – ani przez chwile Kopareczko nie jest lawiniasto.

XII. Choroby tropikalne.

Dzień restu równa się bigos i duża ilość tonicu zawierającego chininę….naturalnego lekarstwa na malarię. Wiadomo wszystkim, że przy tak dużych ilościach słońca choroba rozwija się momentalnie.

XIII. Akcja 2.

Biały, lśniący lodospad…..śliczny. Jego dni są policzone robi się za ciepło. Napieramy na 220 m pionowego lodowego raju. Mało nie tracimy życia…..z przegrzania. Na dole już - umieram z pragnienia…Łysy z głodu…

XIV. Akcja 3.

Łysy rano oddalił się z nartami na Bispena. W przebraniu rycerza husarii potajemnie się wdarł od tyłu, przybił piątkę z Biskupem i zjechał na nartach. Działo się to w piątek 13….. Więcej szczegółów Łysy nie zdradził.

XIV. Akcja 4.

Jugosławia……piękna linia poprowadzona przez mieszkańców wymienionego kraju. 500 m wspinu w terenie 5+/7. Morze skalnych rys, zacięć i okapików. Po 250m robi się dość chłodno i płyta 7- z brakiem asekuracji betonuje nas dobrą godzinę. Łysy w końcu naparł tworząc tajemnicze ustawienia nieznane kamasutrze. Cichym głosem pytając - Noga stoi? odpowiadałem jeszcze ciszej - nie walnij bo będziesz miał dwójkę. Po 300m skalnego wspinania w kleterkach i rękawiczkach zjeżdżamy.

Stwierdzamy, że dość dziwne te 7-ki…..

XV. Doświadczenie

Okazało się, że siódemki to ósemki. Od dziś postanawiamy nie ruszać się bez cienkich haków. Poddaliśmy się, więc ręce do góry….będzie weselej.

XVI. Akcja 5.

Stoimy pod ścianą. Łysy zapomniał kasku….,więc teraz sam stoję a Łysy zasuwa po niego do bazy. Z mapy wynika, że góra ma z 1000m, więc wspinania będzie z 900m. Napieramy nitkami lodowymi i kuluarami śnieżnymi. Po około 12 pełnych wyciągach wychodzimy na pole śnieżne i stwierdzamy, że nie urobiliśmy nawet połowy. A biwak nam nie w głowie. Zresztą nic nie mamy. Tniemy na gumowo do filarka….intuicja mówi - tam jest łatwo. Dajemy rozwiązani po gigantycznym polu śnieżny z 300-400m do piku dopełniając formalności ideologicznych – zasada: wspinanie w górach równa się pik. Jakiej góry jeszcze nie wiemy bo coś nam z mapy nie pasuje. Na piku dech w piersi zatrzymał nasze okrzyki radości. Widok powaliłby nawet antyestete. Fiordy-fiordy, góry-góry. Na zejściu przez dżungle norweską doznajemy uczucia zgnojenia. Łysy stwierdził, że mógłby maszerować w samych sztynach.

W bazie ustaliliśmy, że droga przebiega północno – zachodnią wystawa góry Nonshaugen.

XV.Meta

Pada, pada, pada……zbieramy się do wyjazdu.

NASZE DZIAŁANIA WSPINACZKOWE PRZEBIEGAŁY W DOLINIE ROMSDAL I ISTERDALEN W GÓRACH NORWEGII.

PODCZAS WYJAZDU PRZESZLIŚMY PÓŁNOCNĄ ŚCIANĘ KONGENA - 1200m 34h.

( pierwsze polskie przejście zimowe )

PÓŁNOCNO-ZACHODNIĄ ŚCIANĘ NONSHAUGEN - 800m + ok 400m polami śnieżnymi na pik ( prawdopodobnie nowa droga).

220 m LODOSPAD - bez nazwy.

ORAZ ŁYSY SAMOTNIE WSZEDŁ Z NARTAMI NA BISPENA I ZJECHAŁ Z NIEGO OD PRZEŁĘCZY MIĘDZY KONGENEM A BISPENEM.

PODZIĘKOWANIA DLA PRZYJACIÓŁ W POMOCY PRZY REALIZACJI WYPRAWY ORAZ PODZIĘKOWANIA DLA FIRMY LHOTSE -producenta sprzętu wspinaczkowego.